Vorige maand is het boek van mijn broer Stephan uitgekomen. In Orang-Oetans drijven niet beschrijft hij op een tragikomische manier het opgroeien met een verstandelijk gehandicapte broer. Het verhaal kan je extreem hard laten lachen maar zoals Vrij Nederland het stelt: “Achter de tragikomedie schrijnt het, in Ter Borgs roman. Dat is genoeg.” Allemaal lezen dus!
